Ingedeeld onder: Blogroll
06 en 07/06/07 Gent (Belgie)
We zijn inderdaad met een noodgang door Frankrijk gesjeesd. In eerste instantie zonder panne en met feestelijke bezoekjes aan al eerder gepasseerde plekjes genieten we met volle teugen van de laatste Vespaweken. En nu kunnen we zelfs zeggen ‘de laatste Vespadagen’. Want na nog een nachtje Gent vertrekken we morgenmiddag naar het westelijker gelegen Waasmunster met de charmante camping ‘de Gerstenkot’. Vrijdag rijden we dan richting Essen om voor de laatste keer te kamperen naast het cafeetje van Anneke. En zaterdag is dan de dag dat we Nederland weer binnen rijden om uiteindelijk in Rotterdam te stoppen met de toer.
Maar gelukkig valt er nog wat meer te vertellen over de terugtocht na ons etentje met garagist Serge. Eindelijk in Le Havre aangekomen werden we getrakteerd op een jazz festival waar we ondanks heftige regenbuien goed hebben genoten. Het weerzien van ‘the Pub’ met barman Jack was bijzonder gezellig en eindigde bijna sentimenteel. Maar helaas bleek bij terugkomst dat ons huisje was aangevallen. Werkelijk alles wat binnen recht stond, lag nu op zijn kop. We worden al vaker verrast door Fransen met een enorme wiebeldrang, maar deze keer was het niets minder dan zinloos en aggressief vermaak. Naast alle ravage binnenin de Vespa bleek dat er ook nog wat vervelende technische panne was ontstaan. Zo kwamen we er onderweg naar Dieppe achter dat het knipperlicht heel zwak was en niet meer knipperde, wat natuurlijk nogal een hoofdzaak van een knipperlicht is. Het laatste stukje naar Dieppe hebben we dus met de handen uitgestoken richting aan gegeven. In Dieppe bleek onze oude vertrouwde dynamo-garage overdruk te zijn en moesten wij een kleine week wachten voor een behandeling. Na een dag in Dieppe te hebben geslenterd bekroop ons het akelige ‘dip in Dieppe’ gevoel van zeven maanden terug. En daar moeten we nog bij vertellen dat in Dieppe, op een kleine afstand van de camperparking, een soort bloemkolenfabriek staat die non-stop een vreselijke weeige lucht verspreid.
We besloten toch nog eens terug te keren naar onze garage en hebben onze meest trieste puppygezichten opgezet en gesmeekt of er niet nog een gaatje te vinden was om ons sneller uit Dieppe te krijgen. De vriendelijke Dieppenaar gaf toe en voor we het wisten werd er met allerlei technische draadjes geklungeld. Het echte probleem bleek niet gauw op te lossen, maar door improvisatie met koperdraad en kurk kunnen we nu weer knipperen en ook nog eens bijzonder fel. We moeten nog wel handmatig voor het knipperen zorgen, maar de handen blijven tenminste weer binnenboord!
Een andere nare ontwikkeling wordt veroorzaakt door een schroef van de motor naar het wiel die nu om de zoveel tijd moet worden aangedraaid. En daarbij bleek ons voorwiel toch wel aardig beschadigd door alle Franse binnendoorweggetjes. Gelukkig rijden we al acht maanden met een reservewiel op het dak, dus dat leek een fluitje van een cent. Maar nu blijkt het nieuwe voorwiel met name in de bocht naar links een akelig geluid te maken. Met af en toe een controlekwartiertje tuffen we dus de laatste kilometers richting Nederland. En bochten nemen we bij voorkeur rechtsom.
…
Inmiddels is het de morgenmiddag uit het introstukje dat we naar Waasmunster rijden. Gent heeft ons nog wat langer laten blijven dan de bedoeling was. Naast een goeie tijd, want Gent blijkt ook nu weer een fantastische stad te zijn, is er ook een akelig griepvirusje bij Leo ingeslopen. Maar met goeie zorg lijkt het toch weer goed genoeg te gaan en vertrekken we alsnog vlug naar Waasmunster.
Vanuit Gent dus hoogstwaarschijnlijk het laatst geplaatste stukje van de vespareis on tour en over twee daagjes bestaat dus ook gewoon de kans dat je een van ons, wellicht nog ietwat onwennig, zomaar over straat ziet wandelen!
